Paartha, een discipel van Paramahamsa Vishwananda, vertelde gisterenavond tijdens Navaratri over een pelgrimage met Paramahamsa Vishwananda door Noord-India, waar de negen vormen van Ma, de Goddelijke Moeder, zijn bezocht. Hij ging in op een bijzondere gebeurtenis tijdens hun bezoek aan de tempel van Shree Mata Vaishnava Devi. Daarna kondigde hij aan dat Guruji eind april/begin mei 2018 opnieuw deze pelgrimage met devotees zal gaan maken.
Pelgrimsreis met Paramahamsa Vishwananda door Noord-India, dag 2 (korte samenvatting van het reisverhaal)
Ongeveer 700 jaar geleden bezocht zij een rechtvaardige, heilige pandit met de naam Shri Dhar. Zij ging naar hem toe als jong meisje (Adi Kumari) en gaf hem de opdracht iedereen uit te nodigen voor een Bhandara (feest in de naam van God). Shri Dar vond haar zeer speciaal en geloofde dat alles goed zou gaan, ondanks zijn zorgen over de beperkte, beschikbare ruimte en een tekort aan voedsel. Hij nodigde iedereen uit, inclusief een groep Naths (yogis). Hun leider was de beroemde heilige Gorak Nath. Bharav Nath, was iemand uit deze groep en ook een zeer krachtige yogi.
Toen het voedsel werd uitgedeeld, gaf het jonge meisje aan iedereen hun meest favoriete voedsel. Zij realiseerden zich dat dit meisje niet gewoon was. Bhairav Nath wilde het geheim van haar kracht te weten komen. Hij pakte haar bij haar arm en op dat moment was ze verdwenen. In zijn meditatie kon Bhairav Nath zien dat ze de bergen in gegaan was. Toen hij de goedkeuring van zijn Guru had ontvangen, ging hij haar in de bergen zoeken. Ze verdween in een grot en Bhairav Nath kon de aap (Vaishnu Devi’s bewaker), die de ingang bewaakte, verslaan.
Zelfs de waarschuwing van een heilige, die hem had verteld dat dit meisje niemand anders dan Adi Kumari (de Goddelijke Moeder in de vorm van een kind) was, en dat hij haar niet tot lagere motieven over moest halen, kon hem niet tegenhouden. Op het moment dat hij oog in oog met haar stond, veranderde het jonge meisje in Maha Kali. Zij hakte Bhairons hoofd eraf en dat vloog naar de volgende bergtop. In zijn spirituele vorm realiseerde hij zich zijn fout. Hij smeekte haar om vergiffenis. Hij vond het jammer dat iedereen zich hem als een zondaar zou herinneren. Ze beantwoordde zijn verzoek en verleende hem vrijheid en zegende hem. Ze zei dat de plek waar het hoofd was gevallen, een tempel zou worden en dat iedere pelgrimage naar haar niet compleet zou zijn, tenzij zijn tempel, na het bezoek aan haar tempel, ook bezocht zou worden.
Toen we er arriveerden, moesten alle fototoestellen opgeruimd worden. We gingen de tempel in voor een Darshan. Normaal gesproken zouden we meer dan drie uur in de rij hebben moeten wachten, maar het was er leeg. Onbegrijpelijk, omdat deze tempel dagelijks door duizenden pelgrims wordt bezocht. Vaishna Devi bevindt zich in een grot in de berg.
Na de lunch besloten sommigen dat we de pelgrimage compleet wilden maken en verder wilden gaan naar de tempel van Bhairon (de plek waar zijn hoofd terecht was gekomen). Opnieuw moesten we trappen klimmen, ditmaal 40 minuten, om de tempel te bereiken. In de tempel was Bhairons hoofd, een murti van Hanuman en één van Parvati. Toen ik mijn vinger in een kommetje stopte om vibhuti te pakken, verbrandde ik mijn vinger, omdat de as eronder nog steeds heet was. Vreemd genoeg duurde het brandend gevoel slechts enkele seconden en daarna voelde ik niets meer. Anderen hadden vergelijkbare ervaringen. Toen begonnen we onze weg terug, sommigen te voet en anderen op ezels.
In de tussentijd had Gurpreet een helicopter kunnen regelen, ondanks het feit dat ze ‘uitverkocht’ waren. Guruji en vier anderen konden de reis door de lucht maken. Guruji vond het jammer dat Hij de tempel van Bhairon niet meer kon bezoeken. Gurpreet vroeg aan de helikopterbasis in het dal of het mogelijk was dat de helikopter nog naar de Bhairon tempel te vliegen. Dit bleek niet mogelijk, want dit zou betekenen dat door het afwijken van zijn route de piloot in de problemen zou komen. Gurpreet bleek de piloot uit zijn diensttijd te kennen en liet hem met zijn Guru, Paramahamsa Vishwananda, kennismaken en vertelde hem over de wens van Guruji. Zonder aarzeling wijzigde de piloot zijn route en hierdoor kon Guruji zijn respect aan de Bhairon tempel tonen en Zijn pelgrimsreis voltooien.







